De vlag uit!

27 oktober 2025      

‘Boeren zijn een gevaar op de weg, die draaien hun hoofd naar het land en gaan langzamer rijden, of stoppen ineens’. Een herkenbare opmerking? Ik speelde het zelf laatst klaar om te stoppen en een stukje achteruit te rijden omdat ik blij werd van een troep kieviten die tegelijk met een grote club spreeuwen aan het zwermen was. Boem, zat er toch een autootje achter mijn veetrailer die onzichtbaar bleef in de spiegels. Was het genietmomentje weer voorbij.

Een heel ander genietmomentje had ik vorige week in een tot de laatste stoel gevuld zaaltje waar collectief It lege Midden uitlegde dat de beheervergoedingen 20% omhoog gaan en er een mozaïektoeslag komt vanaf 300 euro oplopend naar 400 bij meer zwaar beheer. Iedereen bleef rustig, maar ik had daar wel even op de tafels willen dansen en juichen. Eindelijk, eindelijk, eindelijk is er op dat punt vooruitgang!

Deze bedragen gaan echt een verschil maken, let op mijn woorden. Een financiële zwaargewicht had eraan gerekend en liet zien dat een extensief bedrijf met 86 hectare grasland (14.000 kg melk per ha) bij 25% en 40% beheer nog rond de 8000 euro extra saldo pakt ten opzichte van geen beheer. Bij 50% is dat zelfs een plus van 12000 euro. Voor een intensiever bedrijf (20.000 kg melk per hectare) is er bij 25% beheer nog een plus van rond 8.000 euro, bij 40% nog 6.000 euro en bij 50% rond de nul.

Geen natte vingerwerk, want alle plussen en minnen die dan optreden in het bedrijf werden keurig toegelicht. Bijvoorbeeld: je gaat van dat land meer foliebalen halen, meerkosten 130 euro per ha. Positief om zo’n econoom te horen vertellen dat je met het ANLb-geld ruimte krijgt om specifieker en goed passend voer in je bedrijf te halen, waarmee je kunt sturen. Waardoor je beter op de eiwitnorm kunt voeren en de ammoniak en methaanuitstoot kunt verlagen.

Zelfs voor de kritische rekenaars onder weidevogelboeren is dus overtuigend zichtbaar te maken dat een groter aandeel beheer in het bedrijf financieel kan. De echte liefhebbers van koeien melken met veel weidevogelbeheer hoeven zich niet meer te laten afremmen door rode cijfers, ze kunnen doen waar ze goed in zijn en toch een prima vergelijkbaar inkomen verdienen. Een weidevogelbedrijf met 40 a 50% van het land in (zwaar) beheer heeft daarbij nog het voordeel van twee inkomensbronnen: één uit de markt met zijn grillen, één uit de vergoedingenpot (met stabiliteit en soms ook grillen).

En nu maar hopen dat It lege Midden de voorbode is voor andere weidevogelgebieden. Daarvoor is actie nodig bij provincies om collectieven duidelijkheid te geven over geld en inzet van dat geld. Voor indexering van tarieven en uitbreiding van areaal. Alle hens aan dek daar!

We spreken elkaar,